Duwt je hond zijn voerbak met zijn neus over de vloer, dan is het moment waarop hij het doet je beste aanwijzing. Daarmee weet je binnen een paar maaltijden of het instinct is, aangeleerd gedrag, de bak zelf, of iets waarvoor je naar de dierenarts gaat. Hieronder per moment wat er speelt en wat je eraan doet.
Waarom duwt een hond met zijn neus tegen zijn voerbak?
Een hond duwt met zijn neus tegen zijn voerbak om voer te "begraven" voor later, om de laatste brokjes uit de rand te krijgen, omdat hij geleerd heeft dat een lege bak zo weer gevuld wordt, of omdat de bak schuift of lawaai maakt. Verandert het gedrag plotseling en eet hij minder, laat hem dan nakijken door je dierenarts.
Voor het eten: hij wil het nu niet, maar wel bewaren
Duwt je hond met zijn neus over het voer alsof hij er een deken overheen schuift, en loopt hij dan weg, dan is dat begraafgedrag. Honden verstoppen voer dat ze op dat moment niet nodig hebben. Een bak kun je niet ingraven, dus hij doet de beweging in de lucht of schuift de bak een stukje weg.
Het zegt meestal één ding: hij heeft geen honger. Vaak klopt de portie niet meer, bijvoorbeeld omdat hij minder beweegt dan in de zomer, of krijgt hij tussendoor genoeg snacks om zijn maaltijd over te slaan. Tel een week lang alles wat hij krijgt, ook de stukjes kaas tijdens het trainen. Twijfel je over de juiste hoeveelheid, overleg dan met je dierenarts in plaats van zelf flink te minderen.
Zet de bak na een kwartier weg als hij niet eet, en geef bij de volgende maaltijd gewoon de normale portie. De meeste honden eten na een paar dagen weer op het moment dat de bak er staat.
Tijdens het eten: de bak werkt tegen hem
Duwt hij midden in de maaltijd, dan ligt het vaak aan de bak. Een lichte bak schuift bij elke hap een stukje op. Brokjes rollen naar de rand of naar de zijkant van een schuine wand, en hij moet ze met zijn neus achterna. Je ziet het vooral bij RVS en plastic op een gladde tegelvloer.
Sommige honden houden ook niet van het geluid. Een RVS bak die bij elke hap tegen de tegels tikt, of een penning aan de halsband die tegen de rand klinkt, is voor een gevoelige hond reden genoeg om de bak eerst weg te duwen voordat hij eet.
Een zware bak lost dit meestal binnen een paar dagen op. Een steengoed bak blijft staan, maakt geen metaalgeluid en heeft een gladde binnenkant waar de laatste brokjes niet achter een rand blijven hangen. Een bak tegen de muur zetten helpt ook: dan kan hij nergens heen.
Na het eten: de lege bak als bel
Duwt je hond de lege bak naar je toe, of laat hij hem tegen de keukenkastjes rammelen, dan heeft hij iets geleerd. Een keer bijvullen of een keer lachend reageren is genoeg om het een paar keer te herhalen. Bij een slimme werkhond zoals een Border Collie zit het er binnen een week in.
De oplossing is saai maar werkt: reageer niet op het duwen, en pak de lege bak direct na het eten op. Vul hem alleen op vaste tijden, als hij niet staat te duwen. Na twee tot drie weken zonder beloning neemt het gedrag af. Het kan eerst even erger worden voordat het minder wordt; dat hoort erbij.
De waterbak: spelen of graven
Bij de waterbak is duwen bijna altijd spel. Pups en jonge honden vinden het bewegende water interessant, en op een warme dag graaft een hond graag met zijn poot of snuit in koel water. Dat het water daarbij over de vloer gaat, is voor hem een bonus.
Een zware waterbak met een hogere rand maakt het minder leuk, omdat de bak niet beweegt en er minder over de rand klotst. Zet hem op een plek waar een plas water niet erg is, of op een placemat die je na afloop schoonveegt. En geef je hond iets anders om zijn energie in kwijt te kunnen.
Wanneer ga je naar de dierenarts?
Duwen zelf is bijna nooit een medisch probleem. Het wordt anders als het samen met andere signalen ineens begint. Laat je hond nakijken door je dierenarts als hij:
- plotseling zijn voer wegduwt terwijl hij altijd een goede eter was;
- langer dan een dag niet of nauwelijks eet;
- aan één kant kauwt, brokjes laat vallen of meer kwijlt dan normaal;
- tegen de bak of de muur aanloopt, of zijn bak niet meer goed lijkt te vinden;
- afvalt zonder dat je iets aan zijn voer veranderd hebt.
Een hond die in de herfst iets minder eet omdat hij minder beweegt, is iets anders dan een hond die van de ene op de andere dag zijn bak weigert. Bij het eerste pas je de portie aan, bij het tweede bel je de dierenarts.
Veelgestelde vragen
Waarom duwt mijn hond zijn voer uit de bak op de vloer?
Veel honden pakken een mondvol brokjes uit de bak en eten ze een meter verderop, of schuiven ze eerst op de vloer. Dat is meestal geen protest, maar een gewoonte om rustig te eten zonder dat ze met hun snuit in de bak zitten. Bij honden met een kortere snuit zie je het vaker in een diepe bak.
Duwt mijn hond de bak weg omdat hij het voer niet lekker vindt?
Dat kan. Ruik eerst aan de bak zelf. Een plastic bak die oud vet vasthoudt, ruikt ook schoongewassen nog naar voer, en een hond ruikt dat veel beter dan jij. Ruikt de bak schoon en weigert hij alleen één soort voer, dan ligt het aan het voer.
Moet ik mijn hond corrigeren als hij de bak wegduwt?
Nee. Corrigeren bij de voerbak kan een hond onrustig maken rond eten, en dat wil je niet. Negeer het duwen, pak de bak weg als hij klaar is, en zorg dat de bak stevig staat.
Helpt een mat onder de bak?
Een mat vangt de brokjes en het water op die over de rand gaan, en geeft je hond een vaste plek om te eten. Dat scheelt dweilen. Het schuiven, het geluid en de brokjes die naar de rand rollen los je er niet mee op; daarvoor heb je een zwaardere bak nodig. De beste combinatie is een zware bak op een mat.
Een bak die blijft staan
Bekijk de Cloud voerbakkenset in steengoed: zwaar genoeg om niet te schuiven, geen metaalgeluid, en een gladde binnenkant zonder hoekjes waar brokjes blijven hangen.
Wil je er meteen een placemat onder? De startersets combineren een voerbakkenset met placemat, vanaf 44,95 euro.
Twijfel je nog over het materiaal? Lees welk materiaal het beste is voor een voerbak, of bekijk alle voerbakken van steengoed.